Uczestniczyłam w ciekawym warsztacie prowadzonym przez Beti Markowską
na temat przeznaczenia, preferencji życiowych, zrozumienia siebie.
Mapa życia – spotkanie z przeznaczeniem. To jego nazwa.
Bardzo fajne doświadczenie, szalenie rozwijające.  Polecam – link jest tutaj.
Po warsztacie zakupiłam książę Penney Peirce „Intuicja, jak słuchać wskazówek wewnętrznego głosu.”
W pomieszczeniu, w którym odbywał się warsztat stała półka z książkami, bezwiednie sięgnęła i wyciągnęłam tę właśnie.
Wyciągnęłam i od razu poczułam, że muszę ją mieć. I mam.
Ciężko się jakoś jednak do czytania przybieram. Interesuje i wciąga mnie bardzo, jednak co chwile coś przeszkadza.
Może to jeszcze nie czas, możem nie gotowa? Może boję się tego co mi intuicja powie?
Życie nie przyniesie Ci nic, na co nie byłbyś gotowy. Gdzieś coś takiego słyszałam, czytałam.
Wdzięczna będę za wskazówki, jeśli ktoś wie, czyje to słowa i skąd pochodzą.
W komentarzu pod poprzednim postem Dorota pisała, że prawo przyciągania
i intuicja są skorelowane.
Pisała również o tym, że możemy nie być gotowi na konfrontację z rzeczywistością, jaką sobie wykreujemy.
Praca z intuicją pozwala lepiej poznać siebie i swoje pragnienia.
Zrozumieć czy naprawdę chcemy tego czy tamtego, czy tylko nam się tak wydaje.
Czy to czego chcemy jest na pewno nasze, czy też narzucone lub nabyte?
Jeśli to drugie, to z całą pewnością szczęścia nam nie przysporzy, nawet jeśli się ziści.
Co mnie uszczęśliwia, co sprawia, że chce mi się żyć, śmiać i zarażać swym szczęściem innych?
Co sprawiało mi frajdę kiedyś, jak byłem mały? Dlaczego już tego nie robię?
To ważne pytania, które każdy powinien sobie zadać.
Mnie rezultaty z lekka zszokowały.
Okazało się, że niewiele robię z tych rzeczy, które naprawdę mnie cieszą…
Jest nad czym pracować:)
Pozdrawiam

Dom… Ale jaki? Duży, mały, drewniany, murowany? Dach spadzisty, czy też płaski?
Jaki kolor tynku, dachówek? Jakie okna? Ze szprosami czy bez?
Jakie umeblowanie? Ile pokoi? Jaki kolor ścian? Itd….

Ogród…. Jak duży? Więcej trawy, czy też drzew? Jakie kwiaty? A może oczko wodne?

Idealny partner…. Jak wygląda? Jak się zachowuje? Mimika, gesty, ruchy? Jakie cechy sa najważniejsze? Itd….

Na codzień doświadczam prawa przyciągania niemal non stop. W małych sprawach.
Noszę okulary.
Często odkładam je w jakieś dziwne miejsca, więc prawie codziennie ich szukam;-)

Chodzę wtedy po domu i wołam:
„Okulary, okulary! Gdzie jesteście?”
I od razu je znajduję, naprawdę;-) Nawet jeśli są w mega dziwnym miejscu!
Dlaczego? Doskonale wiem, jak wyglądają moje okulary.
Znam ich kształt, kolor, nawet drobne rysy na oprawce.
Widzę je więc w głowie, czy też przed oczami i dodatkowo wołam.
Werbalizuję, wypowiadam głośno życzenie. Okulary „przybiegają” natychmiast:-)

Kiedy coś zgubimy, stare ludowe wierzenie każe sie modlić do Św. Antoniego. Patrona rzeczy zagubionych.
To też pomaga.
Modląc się, wyobrażamy sobie tę rzecz, dodatkowo ubieramy w słowa, wypowiadamy czego dokładnie chcemy.
Znaleźć.

Dlatego wyobraź sobie swoje marzenie dokładnie, zwizualizuj, zwerbalizuj. Napisz na kartce, wypowiadaj głośno.
Jeśli chcesz domu, znajdź projekt, który Ci pasuje, obrazek, rysunek.
Umieść w widocznym miejscu, na pulpicie, na ścianie.
Ja na przykład mam od jakiegoś czasu tapetę z obrazem swojego wymarzonego domu na komputerze.
Z domontowanym zdjęciem siebie i swojej rodziny:-) I psem, którego nie mam, a też chciałabym tam mieć.

A kiedy już dokładnie będziesz wiedział czego chcesz, podejmij działanie, by to zdobyć.
Jak z piórkiem
I miej oczy szeroko otwarte, żebyś niczego nie przegapił;-)

1. W ten sam dzień, gdy przeczytałam posta – otwarłam piórnik mojego syna, leżało tam wieczne pióro.
   Oczywiście niebieskie.

   

2. Wczoraj wybrałam się do Łazienek, po których spacerowały dumnie pawie.
   Jakież piórka miały na głowie i szyi?
   A jakże…. Niebieskie….

   

3. Ale ja sobie wyobrażałam inne piórko…..
   Pojedyncze, nie na pawiu, nie wieczne.
   Po prostu piórko. Delikatne zwiewne. Chciałam go dotknąć.
   Postanowiłam działać.
   Efekt:
   Co prawda jeszcze ich nie dotknęłam, bo czekam aż przyjdą pocztą;-)
   Ale może już nawet jutro?
   Zamówiłam je na stronie unikalni.pl. Mają tam dużo fajnych drobiazgów;-)
   Pewnie zamówię coś jeszcze.

   A na podsumowanie dodam, co osiągnęłam dzięki wpisowi Wojtka o niebieskim piórku:

   1. Odkryłam, że w wiecznym piórze syna trzeba zmienić nabój:-)
   2. Przyjrzałam się  uważnie jak upierzone są pawie (nie pamiętałam, że są z przodu niebieskie, serio:-)
   3. Przypomniałam sobie, że ładnie mi w niebieskim, więc:
   4. Kupiłam sobie fajne kolczyki:-)
   5. Wizualizuję sukienkę w niebieskie kwiatki i już widzę siebie latem jak cudnie wyglądam w niej i piórkach w uszach:-)))
   6. Zobaczyłam, że niebo nie jest już  zimowo szare, lecz wiosennie niebieskie, więc owo lato już coraz bliżej:-)
   7. Po raz kolejny uwierzyłam w Prawo Przyciągania.

   Dzięki Wojtku za post o piórku:-)))

A, jeszcze jedno.
Ani z Wojtkiem, ani ze stroną unikalni.pl nie łączą mnie żadne kontakty biznesowe:-)
Po prostu dzielę się z Wami tym, co znalazłam fajnego:-)
Życzę wszystkim wielu błękitnych piórek:-)

„Chcę”oznacza: „jeśli chcę czegoś wystarczająco mocno, osiągnę to”.
Żeby osiągnąć swój cel, trzeba podjąć decyzje,które prowadzą do celu, a nie decyzje, które inni uważają za słuszne.
Bezpieczne decyzje są nudne, przewidywalne i nie przynoszą żadnych zmian.
Decyzja ryzykowna zmusza do myślenia i reagowania w sposób, o którym wcześniej nie pomyślałeś.
Jedna nowatorska myśl naprowadzi cię na kolejne, które pomogą ci osiągnąć twój cel.
Zacznij podejmować złe decyzje, a one zawiodą cię w miejsca, o których inni mogą tylko marzyć.

Problem nie polega na tym, że podejmujesz złe decyzje, tylko na tym, że podejmujesz decyzje właściwe.
Próbujemy podejmować rozsądne decyzje na podstawie otaczających nas faktów.
Sęk w tym, że wszyscy inni robią to samo…..

Świat jest taki, jakim ty go widzisz. Więc spójrz na niego inaczej, a Twoje życie się zmieni.

Paul Arden „Cokolwiek myślisz – pomyśl odwrotnie”.

Jeśli zawsze podejmujesz te same decyzje, dlaczego oczekujesz odmiennych rezultatów?
Dlaczego myślisz, że coś się w Twoim życiu zmieni, jeśli jesteś wciąż taki sam?
Jedyne co się musi zmienić to Ty. Wtedy pociągniesz za sobą wszystko inne.

Kierowanie samochodem.
Jeśli jesteś kierowcą, z pewnością denerwujesz się za kółkiem,
spotykając się co krok z tzw. niedzielnymi kierowcami. Jak oni zdali egzamin?!
Nie wrzucają kierunkowskazów w porę (albo wcale!) skręcają w lewo z prawej krawędzi jezdni,
nagle nieoczekiwanie hamują i zjeżdżają na pobocze (również bez kierunkowskazu).
Po zmianie światła na zielone ruszają zbyt mało dynamicznie, skutkiem czego zdążą przejechać trzy samochody
na krzyż. Koszmar….
Przeprowadziłam się z małego miasteczka do stolicy. Wykańczają mnie korki.
Ale połowa tych korków to wina źle jeżdżących kierowców.
I tutaj, w Warszawie, widząc ich na codzień, nie można powiedzieć, że to niedzielni…
Zaryzykuję stwierdzenie, że źle jeździ 90% Polaków. Serio.
Takie mam odczucie. Skoro tak przytłaczająca większość społeczeństwa
nie potrafi się tego dobrze nauczyć, może to nie dla ludzi?

Ludzie starsi.
Większość z nich w ogóle nie jest przystosowana do tempa dzisiejszego życia.
Chodzą sobie powolutku. Gubią się w wielkich supermarketach, „opóźniając” kolejkę przy kasie.
Ludzie za nimi denerwują się, wznoszą oczy d nieba. „Szybciej dziadku, spieszy mi się” – myślą nerwowo.
Tych starszych ludzi jest też przytłaczająca ilość.
Nie tyle, co źle jeżdżących kierowców, ale jednak sporo… Coraz więcej.
Przecież wciąż słyszymy, ze społeczeństwo się starzeje i pada system emerytalny.

Te trzy rzeczy (i jeszcze wiele innych) świadczą o tym, że cywilizacja i pośpiech jest dla nas zabójcza.
Wszyscy żyjemy w stresie. Mało kto sobie zawsze i wszędzie z tym radzi.
Do tego zanik więzi międzyludzkich.
Nie znoszę supermarketów. Kiedy czegoś nie umiem znaleźć, nie mogę się doszukać obsługi…
Uwielbiam małe osiedlowe sklepiki, gdzie Pani już mnie poznaje
i pyta czy ten sam chlebek podać, co zawsze….

Ale nie powstrzymamy tego…. Nie wrócimy do epoki kamienia łupanego….
Ale może spróbujmy się zatrzymać… Popatrzeć na drzewa, w niebo, na kwiaty…
Uśmiechnąć się przyjaźnie do tego dziadka, który mozoli się przy kasie.
Może nawet zgadnąć: „Spokojnie, mnie się nie spieszy”.
Ty się stresujesz jego powolnością, on widząc Twoja minę, stresuje się jeszcze bardziej.
Ręce mu się trzęsą, będzie płacił jeszcze dłużej. Ty też kiedyś będziesz stary, mogę Ci to zagwarantować…
Jeśli to do Ciebie nie przemawia, zobacz poniższy film i uważaj, zawsze możesz się naciąć:-)

To tak na rozluźnienie, ale nie zmienia to faktu,
że nie jesteśmy przystosowani do cywilizacji…
I co z tym zrobić?

Jakbyście się poczuli się  w takiej chwili?
Czy pożałowalibyście, że zrobiliście przyjacielowi taki prezent?
Czy też uważalibyście, że mogliście wydać swoje pieniądze inaczej
lub też obdarować samochodem kogoś innego?

Mało kto potrafi sobie poradzić z taką sytuacją…
A przecież kiedy coś komuś dajesz, to już nie jest Twoje.
Jest jego (obdarowanego).
Co za tym idzie, może on, jako właściciel zrobić z tym, co chce…
Gorzej, gdyby się nie cieszył, prezent okazałby się nie trafiony…
Ale przecież  przyjaciel był autentycznie ucieszony.
Sprawiliście mu radość.

A kiedy dajesz komuś pieniądze, zamiast prezentu (zdarza się, np. w prezencie ślubnym),
czy uważasz, że wolno Ci wpływać na to, na co je wyda?
Możesz wskazywać komuś drogę, jeśli wydaje Ci się słuszna….
Ale to czy nią pójdzie, to już jego sprawa…
I pamiętaj też o tym, że Twoja droga nie jest jedyną….
Ktoś inny może być szczęśliwy robiąc coś całkowicie odmiennego.
Żyj i pozwól żyć innym….

Ale musisz pamiętać, że jednym ze sposobów skończenia z tym „niewiele” jest właśnie dawanie.

Gdzie i komu więc dawać, żeby nie czuć oporu?
Na początek możesz dać komuś bliskiemu. Komuś, kto Cię inspiruje. Komuś, przy kim dobrze się poczułeś. Kto natchnął Cię do działania. Kto pomógł Ci odnaleźć Twoje prawdziwe ja.
Być może obawiasz się, że ktoś bliski np. nie przyjmie od Ciebie pieniędzy. Będzie się czuł z tym niezręcznie, będzie się bał zobowiązań. W takim wypadku daj mu anonimowo.
Tym bardziej, że wzmacniasz wtedy przekonanie o nieoczekiwaniu na wzajemność.
Nie oczekuj więc, a dostaniesz. Być może z całkiem innego źródła.
Dawaj i ciesz się dawaniem. Reszta przyjdzie sama….

Jeśli nie czytaliście książki Joe Vitale’a Największy w Historii Sekret Robienia Pieniędzy możecie ją pobrać
tutaj